Meriç (Mahmudiye) Köprüsü
Meriç Köprüsü, Tunca Köprüsünden sonra Edirne-Karaağaç Semti ve
Pazarkule Sınır Kapısı yolu üzerindedir. Köprü “Yeni Köprü”, “Abdülmecit
Köprüsü” “Sultan Mecid Köprüsü” olarak da anılmaktadır.
Meriç Nehri üzerinde
ahşaptan yapılan köprünün yaşanılan sel felaketlerinde sık sık yıkıldığını
arşiv kayıtlarından öğrenmekteyiz. “H:1182-M:1768 yılında yaklaşık 263 m.
uzunluğundaki köprünün 70 m.’lik kısmının yine selden yıkıldığından dolayı
yeniden yapılması için Edirne Bostancıbaşısına, kadısına ve mimarına emir
verilmiş; H:1212 / M:1798 yılında yapılan inşa için para gönderilmiştir”.[1]
1832 yılında II. Sultan Mahmut Edirne’ye geldiği zaman
Meriç üzerinde bir köprü yapılmasını emretmiş fakat mali güçlükler yüzünden
köprüye ancak Abdülmecit zamanında 1842 yılında başlanılarak 1847 yılında
tamamlanmıştır.[2]
Bu köprünün yerinde bulunan ahşap köprüye H:1200-M:1785 tarihinden sonra Cisr-i Sani denildiği ve H:1243-M:1827 taşkınında yıkılarak 3874 kuruşa tamir ettirildiği Şeriat mahkemesi eski kayıtlarında yazılıdır.[3]
Trakya Üniversitesi Öğretim Görevlisi Altay Bayatlı köprünün bilinmeyen mimarını Osmanlı arşivlerinde yapmış olduğu araştırmalarında mimarının Hacegandan Edhem Efendi olduğunu tespit etmiştir. Ayrıca köprünün başlangıçta iki adının olduğunu, ilk adının Mahmudiye, diğer adının da Mecidiye köprüsü olduğunu belirtirken arşivlerdeki araştırmalarda Meriç Köprüsü İkinci Köprü adıyla da geçtiğini kayda almaktadır. [4]
Köprü olağan üstü bir mimari güzellik ile beraber pek
sağlam bir yapıya sahiptir. Temel atılışına Pertev Paşa, tamamlanmasına da Ziver Efendi tarih düşerek kitabelerini
yazmışlardır. Ahmet Badi Efendi bu kitabe metinlerini kitabında yayımlamıştır.[5]
Köprü üzerinde bulunan Namazgah (Köşk) üzerinde yer alan kitabenin orijinali
İstiklal Savaşı sırasında Yunanlılar Trakya’yı işgali sırasında çalınmış daha
sonra Mustafa Uğur tarafından 1966’da eski örneğine göre yeniden yazılmıştır.[6]
Kesme taş ve mermer malzemeden yapılmış olan köprü, 22
m. uzunluğunda ve 7.10 m. genişliğinde olup 12 gözlüdür. Namazgah (Köşk) kısmı
ve bunun karşısında bulunan balkon bölümü, sel yaranların başlangıç
seviyesinden itibaren tamamen mermer malzeme ile köprünün diğer bölümü ise
kesme taş malzemeyle yapılmıştır. Kemer açıklıkları yuvarlak biçimlidir. Köprünün
ortasında yer alan namazgah (Köşk) köprünün mansap tarafında, balkon kaynak
tarafındadır. Namagah (Köşk) 3.81x2.57 m. ölçülerindedir.[7]
Köşkün alınlık bölümü Neo-Klâsik Ampir
üslûbuyla bezenmiştir. Ay-yıldızlı püsküllü alemler, ok, bayrak, kılıç
demetleri alınlıkta görülen ögelerdir. Tonozun içinde ise batılılaşma döneminde
yaygınlaşmaya başlayan duvar resimleri yer almaktadır. Alınlığın ortasında
yuvarlak madalyon içerisinde padişahın tuğrasının silik izleri günümüze kadar
ulaşabilmiştir. Menbâ tarafında Edirne yönündeki birinci boşaltma gözünün
kemerinin üzerinde kemere sarılmış kabartma şeklinde karşılıklı ejder
figürleri, sol tarafında ay yıldız ve 12 Hayvanlı Türk Takvimi bulunmaktadır.
Köprü,
Karayolları Genel Müdürlüğünün sorumluluğunda olup Edirne Kültür Tabiat
Varlıklarını Koruma Kurulu’nun 04.07.2003 tarih ve 7697 nolu kararıyla tescil
altına alınmıştır.
EnderBilar- www.enderbilar.com
Kaynakçalar:
[1] Edirne Belediye Başkanlığı (2014) Edirne Belediyesi Turizm Rehberi.- Edirne Belediye Başkanlığı Yayınları, s.;28.
[2]
Aslanapa, Oktay (2014) Edirne’de Osmanlı Devri Abideleri.- İstanbul: Edirne
Valiliği Yayınları, s.;105.
[3] Osman,
Rifat (1994) Edirne Rehnüması – Edirne Şehir Klavuzu- çev.Dr.Ratip Kazancıgil.-
İstanbul: Türk Kütüphaneciler Derneği Edirne Şubesi Yayınları No:15, s:67.
[4] https://www.sozcu.com.tr/tarihi-meric-koprusu-nun-bilinmeyen-mimari-ortaya-cikti-p11841
[5] Badi, Ahmet (2000) Riyaz-ı Belde-i Edirne.- çev: Dr. Ratip Kazancıgil.-İstanbul: Edirne Valiliği Yayınları No:13, s.;179-180
[6] Kırçın,
Ş.; Tabak, R.; Yüca Ayla (2013) Edirne Taşınmaz Kültür Varlıkları Cilt:1.-
İstanbul: Edirne Valiliği Kültür ve Turizm Müdürlüğü Yayınları, s.;210.
[7] a.g.a.e.
[5] Badi, Ahmet (2000) Riyaz-ı Belde-i Edirne.- çev: Dr. Ratip Kazancıgil.-İstanbul: Edirne Valiliği Yayınları No:13, s.;179-180
[6] Kırçın,
Ş.; Tabak, R.; Yüca Ayla (2013) Edirne Taşınmaz Kültür Varlıkları Cilt:1.-
İstanbul: Edirne Valiliği Kültür ve Turizm Müdürlüğü Yayınları, s.;210.
[7] a.g.a.e.
[7] a.g.a.e.
